Junk

niet high van het leven
ga skyhigh van de dood
houd van met zijn
weet je wel
hoe kristalhelder ook

ga op
in omgevingen
vergezeld door nobody’s
op rolletjes
de straat in de pocket

kijk niet meer omhoog
ook daar is niets
hetzelfde liedje
liever muziek
in mijn hoofd

dodenmarsen lopen
te vermoeiend
zit zonder lachkick
als het zo mag heten
wat een uitzicht

geld voor niks
praat in tunnelvisies
ga mee in rook
met mijn hoofd in de wolken
succes is maar perspectief

M.S.

NB: Dit is al een ouder gedicht (18 oktober 2015), maar vond hem opeens terug.

Ziekenhuisbezoek

In het ongezelligste
ziekenhuis dat ik ken
weet een oude man
in een grijze lange regenjas
het toch gezellig
te maken
voor zijn oude vrouw
in een even zo grijze lange regenjas.

Zijn recept
voor hun geluksmoment:
een warme chocolademelk
met slagroom voor haar
zonder slagroom voor hem,
ernaast een chocoladebrownie
voor mevrouw,
voor meneer
een wit bolletje met lauwe kroket.

En dan niet eens
naar haar te hoeven kijken
om te weten
dat het nog best fijn is,
maar vooral best fijn is
dat ze nog altijd naast hem zit
en hij al is opgestaan,
zijn laatste hap nog vermalend,
om wat extra servetjes
te pakken want twee tegen één
dat ze gaat knoeien.

En dan weer
voor je uit staren,
zonder het jongere stel op te merken
dat kijkt om te zien hoe het moet
dat houden van,
jij vooral
voorbereid op plotselinge
regen, onweer
of zelfs de dood, wetende
dat jij je beste beentje
tot de laatste snik voor hebt gezet
om het gezellig
te houden.

M.S.

Als de vrouw het lulletje rozenwater laat lopen

Geïnspireerd op het gedicht 'De verliefde man' door Von Solo

Als de vrouw het lulletje rozenwater laat lopen
omdat ze juist de klootzak wil krijgen-
als die op zijn beurt ten onder gaat aan blijven dromen,
of juist het klootzakkenniveau begint te ontstijgen-

als je in plaats van te kussen eerder vuil loopt te bekken,
vechten je hersens in pannen om vet aan te trekken-
als ouwehoeren figureren als moeders
vechten bazen eerder om het bakken dan dat ze zullen poetsen-

als de vrouw een klootzak krijgen kan
vertrekken tortelduiven per direct naar Rotterdam-
want de vrouw wil geen verliefde man,
daar krijgt ze simpelweg de schijt van.

M.S.

Rotown Magic (vrij naar J.A. Deelder)

Rotterdam, Nieuwe Binnenweg,
een hip eetcafé
‘Why can’t this wait until I die’
in reliëf op de muur.

Overal vrouwen, sigarettenrook,
mannen met vrouwen, lekker eten
wordt gekookt.
Kipspies met tomaat-paprikasaus,
bijvoorbeeld.

Rokende en niet-rokende mensen,
met op tafel frisdrank, bier,
of een andere alcoholische drank,
een versnapering naast de asbak,
relaxte muziekklanken op de
achtergrond.

Opeens krijg ik er inspiratie van.

M.S.

NB: Geschreven half april 2005, aan een tafel net voor de doorgang naar het toenmalige lounge-gedeelte. Nu is dat de opslag van instrumenten en is de lounge een aparte ruimte geworden. Vandaag bestaat Rotown 25 jaar, dus genoeg reden om dit eens te posten. Vele herinneringen eraan.

De foto hierboven is afkomstig van Rob van der Hoevens website, de maker van het kunstwerk aan de muur van Rotown.

Koninginnedag '12

Het is me toch niet helemaal ontgaan, dus ik ben even mijn bescheiden archief ingedoken. Ik meende ergens een gedicht geschreven te hebben getiteld 'Mijn koningin', niet per se over DE koningin. Toch past het wel bij de sfeer vandaag:

Mijn koningin

Je zat in de metro
Schuin tegenover mij
keek naar buiten
Als een koningin
Op haar troon
En over mij waakte
Alsof ik een bange
Onderdaan was

Je zat in de metro
Keek je net naar mij?
Lijkt niet te stuiten
Als een koningin
En zo g’woon
Uit mijn binnenste slaakte
Ik een zucht van verlangen
Die zeer onderdanig was

Je zat in de metro
Schuin tegenover mij
Ik aanbid u
O, mijn koningin
Op uw troon
Over mij waakte
Nooit eerder iemand
herinner mij alsof ik een bange
Onderdaan was

Je zat in de metro
Schuin tegenover mij
Ik aanbid u
O, mijn koningin
Op uw troon
Ik zou zo graag willen
Dat u over mij waakte
Zodat ik niet langer de bange
Maar de uwe was.

M.S.