Jachtseizoen geopend

De zomer loopt alweer ten einde. De studenten strijken weer in de stad neer, na lange vakanties elders en hopen nog eenmaal even de bloemetjes buiten te zetten in de nacht. Anderen grijpen dit moment aan om juist opnieuw het bos te betreden, na lange afwezigheid. Het is soms hilarisch om te zien hoe mensen dan stuntelen en soms overduidelijke blauwtjes lopen, vooral op weg naar de uitgang. Vorige week in de Schouw dit wonderlijke schouwspel aan moeten zien. Nog even een laatste poging om te scoren, bij dat meisje bij de deur. Maar helaas, ook die wees je kort en krachtig af. Voor het oog van iedereen. Dan rest alleen nog de deur en de rit huiswaarts.

Jachtseizoen geopend

De vrijer ruikt door
een nieuwe opening in de muur
het vlees dat niet langer smoort.

Verliefdheid is voor hem
slechts een hobbel op de weg
naar de schat die hem lang werd onthouden.

Nu kan de vrijer zijn slag slaan
gewapend met arsenaal
van opgepoetste charme

zet hij voorzichtige stappen
richting de hoofdprijs in dat hart
dat voorheen achter slot en grendel lag.

De schutkleuren gaan aan,
de ruggen worden gerecht
en de veren richten zich naar de zon

op de tactische posities rondom,
waakzaam voor vallen erop af sluipend
in de hoop betrapt en opgemerkt te worden.

M.S.

Luchtkasteel

Met mijn hoofd
In de wolken droom
Ik een luchtkasteel
Waar mijn Penelopeia en ik
Gelukzalig wonen.

Waar zij haar schoonheid
En haar stralende lach strooit
Naar alle windstreken,
Sta ik achter haar,
Wakend met pijl en boog.

Elke dag lijken er meer en meer
Vrijers af te komen op ons luchtkasteel,
Proberen met ladders omhoog
Te klimmen- ik zie overal demonen
Met engelenmaskers op.

Maar hoe hoger ze komen
Des te bloeddorstiger hun hoektanden
Lijken te worden, smachtend naar de hals
Van mijn liefde- mijn handen
Kiezen berekenend de vijanden

Die het gevaarlijkst zijn, te dichtbij komen-
Ze liggen immers voor het oprapen en schoon
Schip is zo gemaakt, zo ook
De muren van mijn luchtkasteel, een droom
Van gelukkig leven, waard te bewaken.

Van nieuwe vijanden ben ik niet bang-
Met twaalf bijlen nog achter de hand
Maak ik gehakt van al die vrijers- ja,
Want in mijn luchtkasteel zijn wij Penelopeia
En Odysseus, samen de troon van Ithaka.

M.S.