Bakkie blues in december

zoals de harmonica trilt
bibberen mijn handen in het ritme mee

de bleek uitgeslagen kerstboom
schaatst voor geen meter meer
onverstoorbaar kil
en dan die stilte in de hoek

ik slide wel terug hoor
richting de koffiebar

een dubbele espresso dit keer
enkel is ook zo zielig
zeker als je alleen zit
en dan een bittere dorst voor twee

M.S.

Doe mij maar - nieuwsgedicht vrijdag 20 maart 2015

Elke vrijdagochtend een nieuwsgedicht met highlights van de afgelopen nieuwsweek. Rond 09.15u live te horen op Open Rotterdam, 93.9 FM!

Doe mij maar
een lekker, vers,
goed gezet bakkie
wat zeg ik-
een espresso!

Want er gaat
niets boven een
goeie kop koffie
op zijn tijd-
soms helaas expres zo

lekker gezet dat
je niet meer weg
wilt, blijft hangen,
dat nota bene je stem
de laatste bus mist,

alsof je als kenner
in een filmhuis zit,
wachtend op het filmische
sprookje over een jongen
die de ruimte in wil,

benieuwd wat het met hem
zal doen, of ze daar
ook pillen met cafeïne
slikken, want zonder koffie
doen mensen rare dingen-

ook op gekke plekken,
of na het werk
het bont maken met
alcohol in plaats van
zo’n warme opkikker,

zoals je ervan geniet
in het midden
van de stad, in
een hoekje met een boekje
tijdens het vergaren van levenszin.

M.S.

20-3-2015

Dromer van de kust

Vanmiddag onderbrak ik een film over Josip Brodsky, genaamd Room and a half. Stil ging ik zitten, keek het einde van de film over de Rus. Erna zou ik als enige uitgenodigde dichter voordragen in het Katendrechtse letterencafé Tsjechov&Co, maar onder het genot van een espresso besloot ik eerst wat nieuws te schrijven. Ik had dit al een week in mijn hoofd. Dus begon ik, met de Geboorte van Venus van Botticelli in mijn hoofd, te schrijven:

Dromer van de kust

Langzaam,
Lezend
Vertonen de letters
Tekenen
Van een gezicht.

Alsof het papier
Wit zeeschuim is
Waarover ze fier
Mijn hoofd
Binnensurft,
Mijn verlangen
Naar haar aanblik
Als ‘zoete victorie’ turft.

Ze laat me niet los,
Staart
Ontwapenend lachend
Naar de nacht,
De nacht in,
Wachtend
Op mijn overgave.

Ze rolt me binnen als garenklos,
Dromend van een blauwe
Jurk,
Keurig langs
Haar lichaam gewaaid-
Ik zwaai haar om
Aandacht,
Ik zwaai mijn blues
Met een weggegeven
Hart,
Want ze laat me niet
Los.

Maar mijn hart vergeten
In het bos
Van mijn relatie,
Dat ik moet bewaken,
Behoeden voor vernietiging
Door nimfen
Van buitenaf.

Dan laat ze los,
Neemt genoegen
Met een compliment
Dat ze ontvoerd
Naar de Zuid-Franse,
Kust ondertussen
De brandende kameel
Tussen haar lippen.

Dan laat ik los.

M.S.

Espresso

Espresso

Doet u mij
Een espresso,
Pen vol papier
In een kopje klein.

Ernaast-
Zonovergoten aroma's
Door de op zout gebrachte
Smaaksensatie
Van een simpel
Zachtgekookt ei.

Zo'n expressieloze espresso
Wekt de impressie
Gewoonweg
De beste te zijn,
Ondanks langdurig
Slokgenot
In een fractie
Van een seconde.

Doet u mij
Nog een rondje
Espressokoffie,
Voor de middagzondagwarmte
Ermee stopt.

M.S.