het is misschien beter om elkaar
vanavond maar niet te kussen
het speeksel dat uitgewisseld
zal worden is eigenlijk
bedoeld als een soepel
begin van complete vertering
kussen zijn soms nog leger
dan de woorden die eraan
vooraf gaan, als dekmantel
voor dat innerlijke hellevuur
we wisten het al, dat het beter is
vanavond niet te kussen
ook al denken we leven op lippen te lezen-
zelfs dit boek eindigt met een harde kaft
M.S.
zaterdag 7 oktober 2017
zaterdag 16 september 2017
Vallende ster
vanaf de derde verdieping gezien
als je neerkijkt op de daken
en opkijkt tegen de sterren
zullen plassen aldaar voor hen
de opmaakspiegels moeten vormen
met nog een hele nacht
voor de boeg
die nooit even lang duurt
willen sterren zich daar
ook klaar voor maken
je weet namelijk nooit van tevoren
of de maan een sikkel
buiten boord heeft laten hangen
als een grote vishaak
sterren willen gevangen worden
graag zelfs
zie ze dan toch schitteren
voor ze vallen als een blok
M.S.
als je neerkijkt op de daken
en opkijkt tegen de sterren
zullen plassen aldaar voor hen
de opmaakspiegels moeten vormen
met nog een hele nacht
voor de boeg
die nooit even lang duurt
willen sterren zich daar
ook klaar voor maken
je weet namelijk nooit van tevoren
of de maan een sikkel
buiten boord heeft laten hangen
als een grote vishaak
sterren willen gevangen worden
graag zelfs
zie ze dan toch schitteren
voor ze vallen als een blok
M.S.
maandag 24 juli 2017
Huis van een rijzende zon
tussen muren
is het donker
buiten is het nogal een afstand
naar achtergelaten leed
een leven dat erom vroeg
verlaten te worden
door de kieren
van haar ramen
schijnt een zon
met wat geluk
in mijn ogen
ziet ze sterren
als ongemerkt de nacht
de straten bewandelt
in haar ogen
zie ik een zon
die traag maar zeker
rijst door lange wimpers heen
de irissen bevolkt
door het achtergelaten verleden
dat inmiddels compost geworden is
op de nieuwe aarde waar ze zaait
tussen muren
is het donker
buiten ziet niemand
de rust van binnen
in mijn ogen
ziet ze sterren
mooie, die ze zacht
een goedenacht wil kussen
éé voor één
tot ze allen slapen
zij boven hen uit kan stijgen
als een huis, als rijzende zon
tussen muren
zodra het donker is
M.S.
is het donker
buiten is het nogal een afstand
naar achtergelaten leed
een leven dat erom vroeg
verlaten te worden
door de kieren
van haar ramen
schijnt een zon
met wat geluk
in mijn ogen
ziet ze sterren
als ongemerkt de nacht
de straten bewandelt
in haar ogen
zie ik een zon
die traag maar zeker
rijst door lange wimpers heen
de irissen bevolkt
door het achtergelaten verleden
dat inmiddels compost geworden is
op de nieuwe aarde waar ze zaait
tussen muren
is het donker
buiten ziet niemand
de rust van binnen
in mijn ogen
ziet ze sterren
mooie, die ze zacht
een goedenacht wil kussen
éé voor één
tot ze allen slapen
zij boven hen uit kan stijgen
als een huis, als rijzende zon
tussen muren
zodra het donker is
M.S.
Labels:
blues,
gedicht,
House of the rising sun,
inspiratie,
muziek,
nieuw,
poëzie
Abonneren op:
Posts (Atom)
