Kus

‘Not every collision comes as a surprise’ – John Irving

Ze dampen
Van warm zweet, dat
Aangespoord wordt door
De zenuwuiteinden die
De botsing al ver van
Tevoren aan zagen komen.

Het blijkt onvermijdelijk, want
In deze voorwaartse gang
Zou uitwijken de uitkomst
Veranderen in verlengde
Eenzaamheid.

Maar daar waar
Sneltreinvaart
Wordt gereduceerd tot
Slow motion, laat
De lucht zich maar al te graag
Wegdrukken door het benaderen
Van het zachte roze
Dat het zachte roze
Benadrukt.

Dan, ja dan,
Raken de twee luchtstromen elkaar
Het eerst- een implosie vindt plaats,
Slokt op
Alle geluid,
Alle tijd,
Alle verwachting,
Alle illusies,
alle gedachten,
Alle onuitgesproken woorden die
Alles zouden kunnen verpesten.

Dan, ja dan,
Raakt het zachte roze
Het zachte roze- de ontmoeting vindt plaats,
Stopt
Alle adem,
Alle twijfel,
Alle spanning,
Alle frustraties,
Alle verlangen,
Alle voorbereidende handelingen die
Alles terugbrachten tot het moment,
Dit moment van verstrengelde lippen,
Van de euforie,
Van de versmelting van het fysieke,
Van zoete victorie,
Van explosies die juist helen,
Van de magnifieke eenvoud
Van een botsing, die
Met het grootste gemak
Door kan gaan
Voor een
Kus.

M.S.

Face-raping

Gisteravond gedichten voorgedragen op een (hele gezellige, intieme, ontspannen, dank voor de uitnodiging) netwerkborrel. Daar stonden op een flap-over drie termen, waaronder 'face-raping'. De bedoeling was om jouw uitleg van die term te tekenen of te beschrijven. Aangezien ik toch in de poëtische bui aan het hangen was, leek het me wel gepast om daar een gedicht over te schrijven (ter plekke) wat het volgens mij inhoudt. Of dat ook klopt, geen idee. Maar wel een extra cadeau voor de organisatrice van de borrel. Uiteraard netjes op de flap-over overgeschreven en voorgedragen. Dit is het geworden:

Face-raping

Met een masker op
Raakt je ware gezicht nooit kapot,
En zelfs de donkere wolken
Die je ware identiteit soms
Verhullen, zijn altijd te ontkennen
Nonsens.

Echter, dit
Masker is wellicht
Een façade van mooi weer
Spelen, het mooier laten klinken
Dan het is-
Maskers zijn altijd leugens
Want maskers.

Met een masker
Wordt de waarheid verkracht
Zoals een gewenste identiteit
Een ware naar de achter-
Grond is de gebakken lucht
Waar een hoogvlieger op zijn
Plek is.

Met een masker op-
Hoe goed bedoeld ook of
Ter bescherming van de onzen-
Hebben we allemaal een boeventronie
En lijdt de mens erachter
Gezichtsverlies.

M.S.

Gooi een roos naar de zangeres

Gooi een roos naar de zangeres
Als ze weer het podium op wandelt,
Een kleine moeite als dank
Voor een lichte streling van het oor.

Gooi een roos naar de zangeres
Als haar bittere, verlaten hart
Open en bloot is gelegd- gesmeten, zelfs,
Want het hart moet ruimte maken

Voor vers bloed,
Voor nieuw leven,
Voor nieuwe blues,
Voor nieuw streven,
Voor een nieuwe ronde,
Nieuwe kansen, maar vooral
Een nieuw lied, nog niet geschreven.

Gooi een roos naar de zangeres
Als ze jou aankeek toen ze zong,
Misschien naar je lachte, of wees,
Zoetgevooisd alsof haar leven van jouw luisteren afhing.

Gooi dus een roos naar de zangeres,
Het minste wat je kan doen
Als zij jou voor zich probeert te winnen-
Bovendien hebben poëzielen geen rozen nodig

Om te overleven,
Om te creëren,
Om te scanderen,
Om te beminnen,
Om te vallen voor,
Om te houden van zangeressen
Want het podium vormt hun altaar
En aanbidding het meest gepast.

Gooi dus een roos naar de zangeres.

M.S.

NB: klik hier voor het audiogedicht.